Ego haec

Ego haec, ego arte fabricata rustica,

ego arida, o viator, ecce populus

agellulum hunc, sinistra et ante quem vides,

erique villulam hortulumque pauperis

tuor malaque furis arceo manu.

Mihi corolla picta vere ponitur,

mihi rubens arista sole fervido,

mihi virente dulcis uva pampino,

mihi caduca oliva, cocta frigore.

Meis capella delicata pascuis

in urbem adulta lacte portat unbera,

meisque pinguis agnus ex ovilibus

gravem domum remittit aere dexteram,

teneraque matre mugiente vaccula

deum profundit ante templa sanguinem.

Proin, viator, hunc deum vereberis

manumque sursum habebis. Hoc tibi expedit,

parata namque crux stat ecce mentula.

"Velim pol" inquis? At pol ecce vilicus

venit, valente cui revulsa bracchio

fit ista mentula apta clava dexterae.