Hoe schone staet die linde

Hoe schone staet die linde

Met menighen groenen tac!

Hoe ruischt in coelen winde

So menich trillende blat!

Och waren die bladeren tonghen,

Ten souden ghenoech niet sijn,

Om alle die minne te conden,

Die grote minne mijn.

Ende waren die sterren ghedachten

Die oit in eenre nacht

aen den hemel te blicken plachten,

ic heb dijns meer ghedacht.

Hoe drae is ontlovert die linde,

Hoe drae sonder sterren den nacht:

Ic minne di so ic di minde,

Ddijns denc ic so dijns ic ghedacht.