De bosjes

De wind komt koel en zachtjes

Door 't donk're land gevlogen,

En slechts de hemel glimlacht

Met duizend lichte ogen.

Eén enk'le ziel slechts roert zich

In branding die 'k hoor bruisen

En in de zachte woorden

Die door de blaad'ren ruisen.

Zo klinkt in golven een golf door,

Waar geesten stil in klagen;

Zo volgen woorden woorden,

waar geesten leven in dragen.

Door alle tonen hoor je

In bonte aardedromen

Eén, zachte toon doorklinken,

Voor hem, voor hem1 die heim'lijk luistert.