Het viel eens hemels douwe

Het viel eens hemes douwe

Voor mijns liefs vensterkijn.

Ick weet geen scoonder vrouwe,

Sie staet int herte mijn.

Si hout mijn hert bevangen,

Twelck is so seer doorwont.

O mocht ick troost ontfangen,

So waer ick gansch gesont.

Ick wil den meij gaan houwen

Voor mijns liefs vensterkijn

En scenken mijn lief trouwe,

Die allerliefste mijn.

En seghen, lief! wilt comen

Voor u clein vernsterken staen.

Ontfang den meij met bloemen,

Hi is so schoon gedaen.