Tranen
L. Orthel
't Is nevelkoud,
en, 's halfvoornoens, nog
duister in de lanen;
de boomen, die 'k
nog nauwelijks zien kan,
weenen dikke tranen.
't En regent niet,
maar 't zeevert... van die
fijngezichte, natte
schiervatbaarheid,
die stof gelijkt, en
wolke en wulle en watte.
't Is aschgrauw al,
beneên, omhooge, in
't veld en langs de lanen:
de boomen, die 'k
nog nauwelijks zien kan,
weenen dikke tranen.