Retro ruent tunc injusti ignes in perpetuos

Retro ruent tunc injusti ignes in perpetuos,

vermis quorum non moritur, ignis nec restringuitur,

Satan atro cum ministris quo tenetur carcere,

fletus ubi mugitusque, strident omnes dentibus.

Tunc fideles ad caelestem sustollentur patriam,

choros inter angelorum regni petent gaudia.

Urbis summae Jerusalem introibunt gloriam,

vera lucis atque pacis in qua fulget visio.

Xristum regem jam paterna claritate splendidum

ubi celsa beatorum contemplantur agmina.