Paa Fjellet

Hu hei! kor er det vel friskt og lett

upp aa fjellet.

Her leikar vinden i kaate sprett

upp aa fjellet,

og foten dansar og augat lær,

og hjartat kveikjande hugnad fær

upp aa fjellet.

Kom upp! kom upp fraa den tronge dal

upp aa fjellet.

Her blæs ein blaaster so frisk og sval

upp aa fjellet,

og lidi skin utav blomar full,

og soli drys alt sit fagre gull

upp aa fjellet.

Og naar so soli til kvila gjeng

attum fjellet,

daa reida skuggarne upp si seng

attmed fjellet.

Daa gidrar alt i ein straalestraum,

og hjartat sveiper seg inn i draum

upp aa fjellet.

"Aa kjære kom til meg

upp aa fjellet!

Eg sit so lengtande etter deg

upp aa fjellet!

kom, svala med meg, til dat verd ljost,

daa stryker otten ifraa mitt brjost

her paa fjellet, kom upp!"