Een jonge dichter denkt aan de geliefde
S. Pluister
De maan rijst op als een verliefde droomer
Om uit te rusten in het nachteblauw.
Een fijne windvleug kust den blanken spiegel
Van 't water, dat melodisch zich beweegt.
't Klinkt zoet wanneer twee dingen zich vereenen,
Die om zich te vereenen zijn geschapen.
Ach! wat bestemd was om zich te vereenen
Vereent zich zelden op de donkere aarde.