Lua descolorida

Lúa descolorida

Como cor de ouro pálido,

vesme i eu non quixera

me vises de tan alto.

Ó espaso que recorres,

lévame, caladiña, nun teu raio.

Astro das almas orfas,

lúa descolorida,

eu ben sei que n'alumas

tristeza cal a miña.

Vai contalo ó teu dono,

e dille que me leve abonde habita.

Mais non lle contes nada,

descolorida lúa,

pois nin neste nin noutros

mundos teréis fertuna.

Se sabe onde a morte

ten a morada escura,

dille que corpo e alma xuntamente

me leve adonde non recorden nunca,

Nin no mundo en que estóu nin nas alturas.