Wo Dætter

Hu æ så møj en hwalle Piig,

de håer I nok fånommen,

vi tøtt, te vi bløw howwedriig

den Daw, da hun wa kommen.

Hind Ywn di æ så klåår å blo,

å næer a Glee di skinner,

di æ som et Par Stjanner smo,

å sikken et Par Kinder!

Hun tomle groww, den lille Skat,

mæ wos tow gammel Narre,

vi slidde bådde Daw å Nat

å blywwe ålde fàrre.

Hun skuld jo læær å skekk sæ godt

å lyyj si Mue å Fåe,

de goe jo wal ino let småt,

men bi-de komme snåe!

Vi passer hind, så godt, vi ka,

å bér Gud hjelp wos mæ et,

å de kan væær, vi kan endda

kom nowweleddes fræ et.

Men hwa dæ ska blyw a wo Båen,

næer vi en Gong go fræ hind,

de legger i Wohærres Håend,

å han vil nok vær mæ hind.