An Unglück
E. Krähmer
A lusti jungs Diendl,
dees hat amal g'fragt,
wo d'Lieb waar zu'n kaafa;
Ja, Narr, hon i g'sagt,
was werst es denn kaafa,
du nimmst es bei mir,
da kost's di koan Kreuzer,
i steh' dir dafür.
Sagt's Diendl: Bei dir, na,
da kaaf i nit ei,
was d'gar a so wohlfi gibst,
werd net viel sei.
A so is der Hand'l!
No wo', hon i denkt,
mei Lieb ko schon aufschlag'n,
werd nimmer verschenkt.
Da hon i wohl aufg'schlag'n
und raar damit to,
jetzt is 's ihna z'teuer g'west,
dees hast davo.
Ja Bua, um a Diendl,
da is's wohl a G'schpiel,
Den' oan tuast z'weni,
den andern tuast z'viel.
Und 's is scho mei Unglück,
i bring's halt nit zamm
und ko's nit d'erraten,
wie dass se's gern hamm.