An Unglück

E. Krähmer

A lusti jungs Diendl,

dees hat amal g'fragt,

wo d'Lieb waar zu'n kaafa;

Ja, Narr, hon i g'sagt,

was werst es denn kaafa,

du nimmst es bei mir,

da kost's di koan Kreuzer,

i steh' dir dafür.

Sagt's Diendl: Bei dir, na,

da kaaf i nit ei,

was d'gar a so wohlfi gibst,

werd net viel sei.

A so is der Hand'l!

No wo', hon i denkt,

mei Lieb ko schon aufschlag'n,

werd nimmer verschenkt.

Da hon i wohl aufg'schlag'n

und raar damit to,

jetzt is 's ihna z'teuer g'west,

dees hast davo.

Ja Bua, um a Diendl,

da is's wohl a G'schpiel,

Den' oan tuast z'weni,

den andern tuast z'viel.

Und 's is scho mei Unglück,

i bring's halt nit zamm

und ko's nit d'erraten,

wie dass se's gern hamm.