's Mailüfterl

F. Abt

Wan's Mailüfterl wäht,

Z'geht in Wald draust da Schnee,

Da hebn di blau'n Veigerln

Dö Köpferln auf d'Höh';

Und d'Vögerln, dö g'schlafn ham

Durch d'Winterszeit,

Dö wern wider munter,

Und singen voll Freud',

Und blüah'n ámahl d'Ros'n

Is 's Herz nimmer triab,

Den d'Ros'n-Zeit, is á

Dö Zeit für dö Liab;

Nur d'Ros'n dö blüah'n

Schön frisch alli Jahr;

Abá d'Liab blüaht nur ámahl

Und nachá is gar.

Jed's Jahr kummt dá Früahling,

Is Winter vorbey,

Dá Mensch abá hat nur

Án ánzig'n Mai;

Dö Schwálberln fliagn furt,

Do sö ziagn wider her,

Nur dá Mensch, wan der furtziagt,

Der kummt Nimmer mehr!