's Mailüfterl
F. Abt
Wan's Mailüfterl wäht,
Z'geht in Wald draust da Schnee,
Da hebn di blau'n Veigerln
Dö Köpferln auf d'Höh';
Und d'Vögerln, dö g'schlafn ham
Durch d'Winterszeit,
Dö wern wider munter,
Und singen voll Freud',
Und blüah'n ámahl d'Ros'n
Is 's Herz nimmer triab,
Den d'Ros'n-Zeit, is á
Dö Zeit für dö Liab;
Nur d'Ros'n dö blüah'n
Schön frisch alli Jahr;
Abá d'Liab blüaht nur ámahl
Und nachá is gar.
Jed's Jahr kummt dá Früahling,
Is Winter vorbey,
Dá Mensch abá hat nur
Án ánzig'n Mai;
Dö Schwálberln fliagn furt,
Do sö ziagn wider her,
Nur dá Mensch, wan der furtziagt,
Der kummt Nimmer mehr!