In sneeuw en mist
G. Muller
In winternevel is mijn lief gekomen
En 'k ben tot hem gegaan aleer ik 't wist.
Hij heeft mijn ziel mij in een kus ontnomen,
In sneeuw en mist.
Wat zal ik nu nog voor het leven schromen?
Hij is mijn lente, noode en lang gemist.
'k Heb aan zijn hart gedroomd mijn liefdedroomen,
In sneeuw en mist.
Maar wie kan zond'gen en de straf ontkomen?
O lief! die kus.... wie had dat ooit gegist?
Door al mijn aadren voel ik vlammen stroomen,
In sneeuw en mist.