Eit ord

Ja, no skal Noreg

ha Takk fyr meg.

Og so fær daa kvar ein

syta fyr seg.

Eg gjorde mitt,

og det var ikkje stort.

- Men endaa eg segjer

at gjort er gjort.

Eg vilde det besta,

eg rokk inkje meir,

- og det kann nok raaka

fyr nokon fleir.

Eg gav det eg hadde,

eg hadde kje stort.

- Men endaa eg segjer

at gjort er gjort.

Eg vilde mitt Noreg

so indarleg godt,

eg vilde det stort,

der det enno er smaatt.

Og aldri eg var

so fjaag og so glad,

som naar eg fekk kveda

Noreg eit Kvad.

Det eingong fall Noreg

den Tanke inn:

Aa gjera Æra

paa Smaa-Skalden sin.

Og Norges Samvit

Stortinget sjøl,

gav tusund Krunor

til Mat og Øl.

Det rokk og det vara

- det vara eit Aar.

Og so var det atter

dei gamle Kaar.

- No, Stortinget gav,

og Stortinget tok,

- for Stortings-Gubben

han er so Klok.

Og Hundar gøydde,

og Bikkjor beit,

imedan eg aat meg

paa Staten feit.

Ja, Stortinget gav,

og Stortinget tok,

og eg stod att

med ei rivi Brok.

So hev eg eit Hovud,

der Pina reiv

og riv, dimeir

eg so skriv og skreiv.

Og naar eg so talmast

paa harde Liv,

so ropte dei: "Skunda deg,

Per, og skriv!"

Og Vener eg hadde,

og inkje faa.

Men ein etter ein

fekk dei Hug aa gaa.

Eg sa mi Meining,

det var ikkje stort,

- men lat det no skura

med gjort som gjort.

Og so skal daa Noreg

ha Takk fyr meg.

Og so fær daa kvar ein

syta fyr seg.

- Men eg vil Noreg

so indarleg vel,

at hugheilt so gav eg det

Hjarta og Sjæl.