Alternus amor

H. Henkemans

Si vis celsi iura tonantis

Pura sollers cernere mente,

Aspice summi culmina caeli.

Illic iusto foedere rerum

Veterem servant sidera pacem.

Non sol rutilo concitus igne

Gelidum Phoebes impedit axem

Nec quae summo vertice mundi

Flectit rapidos Ursa meatus,

Numquam occiduo lota profundo

Cetera cernens sidera mergi

Cupit oceano tingere flammas.

Semper vicibus temporis aequis

Vesper seras nuntiat umbras

Revehitque diem Lucifer almum.

Sic aeternos reficit cursus

Alternus amor, sic astrigeris

Bellum discors exulat oris.

Haec concordia temperat aequis

Elementa modis, ut pugnantia

Vicibus cedant umida siccis

lungantque fidem frigora flammis,

Pendulus ignis surgat in altum

Terraeque graves pondere sidant.

Isdem causis vere tepenti

Spirat florifer annus odores,

Aestas Cererem fervida siccat,

Remeat pomis gravis autumnus,

Hiemem defluus inrigat imber.

Haec temperies alit ac profert

Quidquid vitam spirat in orbe