Eens heb ik de dalende zon gevraagd

Eens heb ik de dalende zon gevraagd

te wachten,

eens heb ik van dichte nachtschaduw

het luchte vluchtige vlieden beklaagd,

en nu!

Nu glijden de tijden zoo langzaam aan,

de dagen, de tragen, ze willen niet gaan,

en lang zijn de uren der nachten!

Eens hield ik de goudene uren te goed

te klachten,

eens vuld'ik den levenden helderen dag

met bloemen en blijheid en liedren soet

Maar ach!

Nu zullen zich vullen zo dag als nacht

met bange gezangen en droefgeklag,

en lang,

lang zijn de uren der nachten!