Kall sat undir kletti

J. Viðar

Kall sat undir kletti

og kordur sínar sló

hann hafði skegg svo skrýtið

og skögultön og hló

hann hafði skegg svo skrýtilegt

og skögultön og hló

Huldan uppí hamri

heyrði ljúfan klið

hún læddist útúr hamri

og lagði eyrun við

hún læddist útúr hamrinum

og lagði eyrun við.

Síðan hefur hvorugt hér

um slóðir sést.

Sá gamli varvíst ekki

eins gamall og hann lést

sá gamli varvíst ekki nærri

eins gamall og hann lést.