Kall sat undir kletti
J. Viðar
Kall sat undir kletti
og kordur sínar sló
hann hafði skegg svo skrýtið
og skögultön og hló
hann hafði skegg svo skrýtilegt
og skögultön og hló
Huldan uppí hamri
heyrði ljúfan klið
hún læddist útúr hamri
og lagði eyrun við
hún læddist útúr hamrinum
og lagði eyrun við.
Síðan hefur hvorugt hér
um slóðir sést.
Sá gamli varvíst ekki
eins gamall og hann lést
sá gamli varvíst ekki nærri
eins gamall og hann lést.