Och! Ewich es so lanc!

Och! Ewich es so lanc!

En toch, ic wou, mijn lief,

sijn ewich nevens di,

dijn enich hertengherief!

Sijn ewich nevens di,

en swemmen in den vloet

van dinre grote minne,

mijn dierbaerst goet!

Och! Ewich es so lanc,

En toch, sact ghi bi mi,

al wasset noch so lanc

't gone als een pijl voorbi!

En wert dan in mijn hert

dijn hert eens uutghestort,

al wasset dobbel ewich

' t was noch te cort!

Och! Ewich es so lanc!

Maer di, maer di stets sien,

sou selfs die vreedste smert

van mi doen verre vliên!

Gij sijt mijn heil, mijn lust,

mijn goet, mijn schat, mijn al!

En niets, dit gheve Got!

van di mi sceiden sal.