Tristicia amorosa

Si liceret te amare

ad Suevorum magnum mare

sponsam te perducerem..

stat nigerrimi basaltis

mons et arx, cuius sub altis

muris te reconderem.

Gloriabundus citharoedus

gratum celebrarem foedus

cantans ut luscinia:

heia gaudium, tecum stare

in fenestris et monstrare

patriae confinia:

»Ecce pagum iuxta pagum,

aurispledens, ingens, vagum

aequor, en, podamicum..

fortes prope ripas nati

cognomento non irati

leporum lacustrium.«

Sed iam tace, cantilena:

desideria tam serena

clam fovisse satis est..

rudi doctam adorare,

doctae rudem educare

eheu! non in fatis est!

Dolor animam infestat,

desperanti nihil restat

nisi vanum somnium...

O Viola byzantina,

have, stella peregrina,

dulcitudo omnium!