Przymierze

Na głębie, duszo, na głębie

Srebrzyste wypuść gołębie

Z kwitnącą różdżką oliwną.

Gołębie skrzydła rozwiną,

Z radosną wrócą nowiną,

Przyfruną z wieścią przedziwną:

Że Bóg nam sady hoduje,

Bóg Jasny — Dom nam buduje,

I tańcząc kroki odmierza.

Słońce do Boga się śmieje,

A ponad Domem jaśnieje

Tęcza Naszego Przymierza.