Bøn

Aa hjelp meg du som hjelpa kan!

Du ser, kor saart eg strider.

Mitt Hjarta trøytt i tunge Band

forutan Von seg vrider.

Mi Naud eg kann kje ut faa sagt;

det vonde fekk so stor ei Magt;

som Brand i Barm det svider.

Ja hjelp meg du som hjelpe kann!

Til deg mi Bøn sender.

Du stridde sjølv og yvi vann;

du Myrke-Magti kjenner.

Mi Naud er stor, min Strid er fæl;

ver hjaa meg du, som vil meg vel!

Daa veit eg, alt seg vender.