Hei met de wolken zoo wit

Hei met de wolken zoo wit,

drijvend zoo rein in den hoogen,

'k ga rustig van hart en van oogen,

en bid.

Heuv'len die liggen in rij,

ver, ver, als goudgele banken,

als duinen, ik weet nu weer klanken,

nabij.

Dag, zoo wijdwijd en zoo licht,

gij gaaft het nimmer verwachte,

teerblonde, hoogopen en zachte

gezicht.