Den, som fekk gløyma

Den minste minning, eg um deg møter,

so tungt det tek meg, so sårt det grøter;

det minste orde, eg høyra må,

med hjartegråt gjeng eg derifrå.

Eg skulde aldri den suti gøyma,

når so det var, at eg måtte gløyma;

eg skulde aldri gå sjuk i kring,

når eg fekk gløyma den eine ting.