Vöggukvæði

Litfríð og ljóshærð og létt undir brún,

handsmá og hýreyg og heitir Sigrún.

Vizka með vexti æ vaxi þér hjá,

veraldar vélráð ei vinni þig á!

Svíkur hún seggi og svæfir við glaum,

óvörum ýtir í örlaga straum.

Veikur er viljinn og veik eru börn,

alvaldur, alvaldur æ sé þeim vörn.

Sofðu, mín Sigrún, og sofðu nú rótt,

Guð faðir gefi góða þér nótt.