Eindeloos

Wij die onze eenzaamheid

Droegen als goden,

Wij kunnen minnen

Eindeloos...

Zie welk een huis ons

Verlangen gebouwd heeft:

Landen en zeeën

Plaveien zijn vloeren,

Zonlicht en maanschijn

Zoldren de kameren,

Achter de sterren

Wijken de tinnen -

Wij kunnen minnen

Eindeloos...

Lief, dat gij mijn zijt,

Lief, dat ik uw ben,

Wat is het anders

Dan de diep-eerlijke

Grondlooze klaarheid

Onzer onneembaarheid:

't Wolkloos bezinnen

Dat wij beminnen

Eindeloos...?

Leven is groeien:

Enkel oneindigheid

Waarborgt ons liefde, lief,

't Eeuwige leven, lief, -

Leven was groeien, lief,

Eindeloos:

Nu wordt het bloeien, lief,

Eindeloos...

Wij die onze eenzaamheid

Droegen als goden,

Wij kunnen minnen

Eindeloos!