Valckenoochje
B. Van den Sigtenhorst-Meyer
Valkenoogje zat en loerde
achter 't riet met smalle blaên,
en zij zag de handel aan
die haar vrijer Boksvoet voerde,
die niet ver was daarvandaan.
'Pottert,' riep haar helle keeltje,
'hoort uw hart alleen dan mij?'
Want hij armde haar gespeeltje.
Die keek bril en af droop hij.