Fedralandssong aat Ungdomen

Heilag, heilag er fedres jord!

Me traar med vort blod i brand.

Heimatt til far og heimatt til mor

og heimatt til fedreland.

Her av den gamle, heimlige grunnen

federnes heilhuga manndom er runnen.

Her vert han funnen

dugen, som evlar det federne vann!

Nok og lenge vaar heimhug seig

og vingla og veikna av,

lell vaart Norig med velde steig

so bjart er det vreide hav,

tindarne blenkte, bredarne braga,

fossarne dura og skogarne svaga;

nordröna saga

kvad os i öyro dei daadstore krav.

Vænt er Norig um fjell og fjord

og fangar vaar heite traa.

Odlar, adlar me denne jord

fraa Kölen til baara blaa.

Leidi er klaar, og hugmaali vaara,

stemmer som solfyllte segl yver baara,

smilet og taara

glitrer som dogg yver bryddande straa.

Heimatt til far og heimatt til mor,

og heimatt til fedreland.

Heimatt til maalets malm og ord,

som hyser vaar fedra-and'.

Her hev me gror aat evna og dugen

solrennings song gjennom modet og hugen,

Ungdommen trugen vaknar og sprjenger

dei framande band.