Vantru, tvil og tunge tankar

Vantru, tvil og tunge tankar

skynar eg meg inkje paa;

liti gröda visst dei sankar,

inkje fram gang mun dei faa.

Vantru, tvil i desse tider

kven kan gi seg inn paa slikt?

Livsens flaum i alle tider!

Livet er det fagrast' dikt.

Sæle me, som no fær liva!

Sæl kvar den som einast trur;

han eig magti som kan driva vokster

fram i nord og sör.

Framtid ingen annan eiger,

det skal dei vel snart faa sjaa.

Andre trælar som paa leige,

frikar einast han mun gaa.