Vijverbloemen

Nymphaeaas in den vijver,

bloemen, en bladen rond-vlak,

wind woei even en rimpeling

de rust van het water verbrak.

Toen kwam de zomerregen

speelsch overvallen het bosch,

een wereld van toover-muzieken,

veel stemmen schoten los.

Fijne droppen stuiven

tot het vijverkristallijn,

'k zie van der bloemen wonderrood

even maar een schijn.

'k Weet, dat in mijn leven

ik zal zien dat magisch rood

tot ik naar 't ver land zal gaan,

't lichtland van den Dood.